Acının gamzesi

Hayat hep güler mi insana,
güldürür mü bilinmez,
şu esrarengiz dünyada…..
Bir varmış bir yokmuş diye başlanan bütün masallarda,
iyiler hep kazanır ya,
sen de beklersin hayatta da iyiler kazansın diye…..
Heyhat,
kötüler el üstünde tutulur gerçek dünyada……
Üzülürsün sonra “niye” diye…..

Ama bakabilirsen;
sabahın sessizliğinde
kulaklarda yankılanan kuş cıvıltılarından ve meltemin serin esen rüzgârından,
dünyaya….
İşte o zaman görebilirsin
hep bir esrârın saklı olduğunu….
Belki acının gamzesinden yansıyan, yakamozuna şahit olabilirsin….
Aynaya bakarsan
kendi gözlerinde de
bir gamzenin ışıldadığını görebilirsin….

Yontulmadan elmasın,
yanmadan altının,
güneşte kalmadan meyvenin olgunlaşmayacağı gibi,
acaba insan da acı ile yanmalı mıdır…?

Dost sandığının;
gülen yüzünün ardında
ihanet şarkıları bestelediğine
şahit olunca,
yüreğin acıda yanması mı,
yoksa acının gamzesinde
dostluğun zor olduğunu görmek mi daha anlamlıdır….?

Severek;
vuslat denizinde buluşan iki âşık
kavuştuktan sonra,
biri bencillik fırtınası estirip
ayrılık küreklerine asıldığında,
yüreğin acı ile yanması mı,
yoksa acının gamzesinde,
sevmenin bencillik hortumuyla
yok olacağını tecrübe ederek,
sevmede bencilliği öldürmenin;
gerekliliğine olan inancı hissetmek mi daha anlamlıdır…?

Bence;
acının en güzel gamzesi,
ibretlik hayatlarda
hayatın güzelliklerine göz kırpmasıdır….. Ancak;
ibretlik hayatlardan alınmayan dersler,
bizim hayat ağacımızda;
başkaları için
acının gamzesini açtıracaktır….

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s